Blog

Wakker worden mama!

Toen onze supertevreden baby met 9 maanden veranderde in een eenkennig, hysterisch huilend, razend en ontroostbaar mensje, wisten we niet wat ons overkwam. Het was voor iedereen onduidelijk waarom, maar wel heel zichtbaar dat het niet goed ging met ons kleine meisje.

Toen het langere tijd duurde en ze uiteindelijk enkel nog maar mij wilde, maar tegelijkertijd heel boos op me was, stortte ik eerst fysiek in, later mentaal en nog later beide nog iets meer. Ik zat dieper dan ik dacht ooit te kunnen gaan. Ik wilde alleen maar slapen en mijn dochter hield me wakker…

Maanden lang zocht ik overal naar oplossingen voor us lytse Famke en kwam uiteindelijk wanhopig bij een engel terecht die geen antwoorden, maar vragen meegaf. Niet over Famke, want die snapt het volgens haar wel, maar over mij. Ik moest met die vragen leren leven.Waarom weet jij niet meer wie zij is? Waarom zie jij jezelf niet meer voor wie je bent en waarom ga je op in het systeem van de maatschappij? Waarom zie je niet in dat het een systeem is en dat het jou niet definieert? Waarom zie je jouw levensdoelen niet meer en benut je niet wat je werkelijk gegeven is? Je dochter is boos omdat je onbewust door je leven wandelt. Je dochter schreeuwt dat je wakker moet worden en jij wil alleen maar slapen. Je dochter is er voor jou.

Ondanks het feit dat mijn hoofd er niet bij kon, vertrouwde mijn lijf haar volledig en voelde ik me een uitgeslapen baby na haar behandelingen. Verstandelijk snappen, deed ik het niet, ik was eerder hevig geïrriteerd dat een ander me wakker hield, maar dat dit blijkbaar aan mij lag. Lange tijd wilde ik er niet aan en bleef ik hardnekkig volhouden dat ik gewoon een paar nachten moest slapen. Uiteindelijk kon ik niet anders dan de vragen een tijd met me mee nemen, zonder ze direct te beantwoorden. Famke vroeg ik uiteindelijk om geduld. Ik zei letterlijk tegen haar dat ze niet zo boos moest zijn omdat ik al 34 jaar in een systeem zat waardoor ik was vergeten waar het werkelijk om gaat. Ik snapte toen nog niet wat ik zei, maar het leek voor Famke te werken en langzaam, heel langzaam, keerde slapen terug.

NEO: kiezen voor een ander perspectief

Ik voelde me in die tijd als NEO die in de matrix ervoor kiest om de pil te nemen waarmee hij het systeem waar hij tot dusver onbewust in rond liep, te gaan zien voor wat het werkelijk is. Hij had altijd al aangevoeld dat hij meer was, maar wie is hij om the One te zijn?

Hij moest wakker geschud worden, want de wereld had er niets aan dat hij zich klein opstelde zodat anderen zich op hun gemak voelden bij hem, zich onbedreigd voelden. Het is de bedoeling dat hij gaat stralen, want dan gaan anderen dat ook doen. Het is de bedoeling dat ik ga stralen zodat anderen dat ook durven.

Natuurlijk voel ik dan direct, wie ben ik om dat te doen? Maar wacht eens, als dat de bedoeling is, wie ben ik dan om dat niet te doen?

Ik gun je een burnout

Marianne Williamson begint haar boek ‘terugkeer naar de liefde’ met de uitleg over de crisis die ze nodig had voordat ze de Cursus in Wonderen op waarde kon schatten. Haar boek gaat over de terugreis naar de waarheid waarmee we zijn geboren. Zij was eraan toe de cursus te doen nadat ze dieper gegaan was dan ooit. Toen ze ondervond dat de reguliere oplossingen geen antwoorden waren op die hardnekkige onderliggende vragen van je onderbewustzijn.

Ik had dat ook, pas toen ik zo diep zat en er voor Famke geen antwoorden waren in het reguliere systeem. Pas toen er echt geen enkele andere uitweg meer was, ging ik open staan voor de mogelijkheid dat het kon zijn dat ik mijn eigen overtuigingen los mocht laten. Omdat deze in liefde aan mij waren doorgegeven, heb ik me lang verzet en had ik een burnout nodig.

Wie ben ik om het systeem ter discussie te stellen dat voor anderen zo prima lijkt te werken? Wie ben ik om altijd de emotie te willen voelen als rationeel de manier is waarop de meeste mensen graag werken? Wie ben ik om te vragen of de wereld verlost mag worden van angst, onzekerheid, kleinhouderij en meer mag gaan over plezier, zinvolheid en liefde? Maar wacht eens, wie ben ik om het niet te doen? Ik ben the one die gaat stralen in de hoop dat anderen dat ook gaan doen.

Ik buig niet langer voor het systeem dat niet het beste uit mij naar boven haalt, dat mijn werkplezier onder druk zet en dat mij ziek maakt. Ik ga stralen zoals mijn kinderen doen. Ik geloof in mijn utopische beeld van de wereld en ga mijn bijdrage leveren om daaraan bij te dragen.

Op mijn stip

Ik zit in de Mac Donalds in Wijchen met een dame die ik een uur ken en ik vertrouw haar, ik weet dat het kan. Zover ben ik inmiddels, dat ik daarop vertrouw. Ze heeft me zien spreken tijdens een congres waar ik het verhaal over de MKB krachtcentrale mocht vertellen. Ik twijfel of ik het goed deed, ik vraag me af of mijn verhaal overkwam, of ik niet ‘te groot’ was. Dan vraagt ze me: Waarom denk je dat je 1.82 m lang bent, een goede aanwezigheid hebt, een prettige en goed te horen stem hebt en waarom denk je dat je welbespraakt bent? Waarom denk je dat je dat talent en die fysiek hebt? Ik bloos en stotter, want ik ga toch niet zeggen wat ik me realiseer? Ik realiseer me dat ik dit kan, ik weet dat ze de instrumenten opnoemt die ik nodig heb om mijn verhaal te vertellen. En ik geloof tot in het diepste van mijn tenen dat het een belangrijk verhaal is.

Die middag in de Macdo krijg ik een levensveranderend inzicht cadeau: ik mag, nee moet er zijn in al mijn talent, in al mijn grootsheid, pas dan heeft de wereld werkelijk iets aan me. Ik ga op mijn stip staan, zie mijn levensdoel helder en ik ga ervoor staan. Het blijkt een gesprek met grote gevolgen. Ik ben in mijn auto gestapt en nooit meer teruggekeerd. Ik ben naar thuis gegaan.

Bewustzijn is a bitch

Bewustzijn is wakker zijn. Het is weten dat de gedachte aan een gedachte alweer een gedachte is…Verwarrend? Soms. Vermoeiend? Kan. Je kan je ook niet de hele dag bewust zijn, maar je moet het ook niet de hele dag niet doen. Er is een gezond ritme te vinden tussen wakker zijn en slapen. Wakker zijn is namelijk ook het beste gevoel in de wereld, je voelt de liefde, de compassie en het inzicht. Er is geen oordeel alleen maar liefde.

Als je bewustzijn groeit, groeit ook je bewust onbekwaam zijn. Dan groeit het besef dat je overtuigingen, vanuit liefde meegegeven, voortkomen uit angst om je te laten stralen. We kneden onze liefdes naar ons ideaalbeeld omdat we ze het beste gunnen en denken te weten wat dat is. Ik ben gekneed door mijn ouders en ik kneed mijn kinderen, uit liefde. Dat die overtuigingen een systeem in stand houden dat je niet te veel moet stralen, was in mijn geval heel duidelijk. Zowel voor mezelf als voor mijn kinderen die ik zo graag wil laten zien aan anderen zoals ik ze zie.

Mijn kinderen laten zich echter lastiger kneden dan ik dat deed, blijven hardnekkiger vasthouden aan hun idee wat goed voor ze is en wat goed voor mij is. Ze helpen me bewust te worden van mijn illusionaire ideaal beeld en geven me terug dat ze goed zijn zoals ze zijn. Ik realiseer me dat het niet mijn grote leermeesters zijn die het snappen, maar mijn kleine. Ik laat mijn overtuigingen los in liefde, soms dat doet pijn en soms voelt het als verraad omdat ze dachten het goed te doen.

Wie ben ik om te bepalen dat het niet goed voor me is? Maar wacht eens, wie ben ik om dat niet te doen?

Oh ja… Ik ben the one die gaat stralen met de uitnodiging aan anderen om dat ook te doen. in de hoop dat anderen dat ook gaan doen. Ik buig niet langer voor het systeem dat niet het beste uit mij naar boven haalt, dat mijn werkplezier onder druk zet en dat mij ziek maakt. Ik ga stralen zoals mijn kinderen doen.

Ik snap dat dit voor sommigen vreemd klinkt. Ik snap dat het sommige beangstigt dat we met steeds meer zijn en ons bewustzijn toeneemt. Ik snap dat sommigen bang zijn voor de verandering die dat met zich meebrengt. Ik weet niet hoe de toekomst eruit ziet. Ik ga ook niet vertellen hoe deze eruit ziet of waar het toe leidt. Ik wil net als NEO in de film de Matrix vertellen dat het hier kan beginnen, bij bewustzijn. Dat een wereld zonder kaders, zonder controle en angst mogelijk is. Een wereld waar alles weer mogelijk is, als ik mijn overtuigingen dat ik niet mag stralen, loslaat.

Transformatie, pay it forward

34 Jaar van mijn leven heb ik me aangepast aan een systeem dat niet het beste uit mij naar boven haalde. Een systeem dat mijn essentie van plezier, liefde en optimisme onder druk zette en een systeem dat me uiteindelijk ziek maakte. Ik was bang om te stralen, bang dat anderen me te groot zouden vinden.

Wie ben ik om te stralen, wie ben ik om prachtig te zijn, lief te zijn, mooi te zijn. Wie ben ik om te vertellen hoe het anders kan, hoe het blijer kan, hoe het liefdevoller kan? Wie ben ik om groot te zijn, op een podium te staan en te vertellen hoe mijn waarheid eruit ziet?

Ik ben een kind van de liefde, van het licht en van de wijsheid en ik ben hier om te vertellen dat het anders kan en anders mag. Dat het anders moet voordat we onszelf ten gronde richten. Ik ben niet de enige met die grootsheid. Ze zit in ieder van ons, op een unieke manier zijn we allemaal een kind van het licht, van de liefde en van de wijsheid. Bevrijd van het idee dat ik grootsheidwaanzin heb als ik dit beweer, hoop ik jullie te bevrijden. Je hoeft er niets voor te doen, je hoeft het slechts toe te laten. Zoals een rups transformatie toelaat en tot een vlinder uitgroeit.

Mijn burnout die kwam door slapeloosheid, bleek mijn wake up call om in mijn grootsheid te stappen. Net als NEO pretendeer ik niet te weten waar het naartoe gaat, slechts waar het begint. En volgens mij begint het vandaag, bij jou en bij mij. Word je bewust van je grootsheid en stap erin.

designed by teslathemes