Blog

De stilteparadox

  meditatie

De stilte voor een spreekbeurt, iedereen kijkt naar je, verwacht iets, ziet dingen aan je, vindt er misschien al wat van, die stilte vind ik spannend. Tot stilte gemaand worden, roept weerstand op bij me. Stilte aan het begin van een muziekstuk, prachtig… Stil staan is af en toe bewustwording en af en toe is stil staan achteruitgang. Stilte kan oorverdovend zijn. Stilte kan veelzeggend zijn. Stilte kan confronterend zijn.

Het moment dat je al je zintuigen naar binnen hebt gekeerd, je naar binnen kijkt, je naar je binnenkant luistert en voelt wat er in je omgaat, die stilte, daar hunker ik naar. Stilte is zoveel meer dan je mond houden en zo veel meer dan Stil Zijn is het eigenlijk niet…

Mijn leven kent veel lawaai. Ik kom oorspronkelijk uit een lawaaierig druk gezin en op school en later als student was ik altijd veel met- en in drukke groepen. Ik heb altijd gewerkt met veel verschillende mensen en ik heb een gezin met twee jonge kinderen. Op de tennisbaan weet iedereen het altijd als ik er ben, ik moedig nogal luidruchtig aan. Als ik in de auto zit, zet ik de radio vaak aan en als ik alleen thuis ben, is het altijd mijn neiging geweest om de tv aan te zetten. Als een gesprek stilvalt, klets ik de stilte vol. Ik vind stilte dus blijkbaar spannend. Maar ik weet dat die spannende stilte me ergens brengt, waar ik wezen moet… De stilte paradox.

Stilte opvullen is onze natuur

Wij doorbreken de stilte, we vullen de leegte op die stilte veroorzaakt. Dat is onze natuur. Nadat het winter is geweest en de natuur zichzelf heeft opgeruimd, gaat het in de lente weer bruisen, de vogels gaan weer fluiten, leggen hun eieren, de krokusjes komen weer op en binnenkort laten de bomen hun bloesem weer zien, de leegte die in de winter is ontstaan wordt in de lente opgevuld. Wij vullen ons leven met spullen, met mensen, met lawaai en ervaringen, dat is onze natuur.

Nadat we op 1e chakra niveau onze behoefte aan een eigen veilige plek op aarde hebben voldaan, vullen we op 2e chakra niveau, die plek op met spullen, met mensen en met ervaringen. Waar het bij 1e chakra gaat om overleven, gaat het bij 2e chakra over het overleven van ons soort. We verbinden ons aan anderen en bewegen ons onder elkaar. We leren hier genieten, onze plek op aarde mooi maken, ons leven mooi maken. We vullen ons leven met van alles. Lege agenda’s lijken heel lekker als je druk bent, maar worden 9 van de tien keer weer gevuld.

De angst op dit niveau is die van er niet bij horen, geen toegevoegde waarde hebben, niet goed genoeg zijn en niet genoeg doen. We ontwikkelen gehechtheden, patronen. We vullen onze stiltes op, we vullen onze leegtes op.

Verlangen naar stilte is onze hogere natuur

Toen ik vorig jaar stopte met mijn baan was er maar 1 ding dat ik wilde, stilte. Rust. Leegte. Om zo tot inzicht te komen over mijn ware lotsbestemming. Om zo te ontdekken wie ik in essentie ben. Om zo voorbij te gaan aan alle gedachten over wie ik ben ten opzichte van anderen, voorbij aan wie ik ben in verbinding met anderen. Ik geloof dat ik niet gelukkiger kon zijn dan op het moment van vertrek. Opruimen, wegdoen, leegte opzoeken. Het bracht me op weg naar ‘worden wie ik werkelijk ben’. Wist ik veel dat ik voordat ik kan komen tot essentie nog veel meer dan een baan los moest laten, nog veel meer leegte nodig had, nog veel meer stilte op moest zoeken?!

5e chakra als poort en 2e chakra als spiegel

Vijfde chakra is de keel- of nekchakra. Het 5e chakra is niet zoals wij hier in het westen vaak zeggen, het chakra van de communicatie, van jezelf uitdrukken. Mij bevalt die Westerse benadering eigenlijk heel goed, ik kan namelijk best lekker babbelen. Ik denk dan, ik klets mezelf wel richting die essentie, dat inzicht van 6e chakra over wie ik werkelijk ben. Volgens de chakrafilosofie uit India, kent 5e chakra de 3-eenheid: klank, stilte en akasha. Het element Akasha betekent zoiets als ruimte, dat wat klank draagt en stilte nodig heeft; iets dat subtieler is dan lucht; leegte. Dit element is uit het Westers denken verdwenen.

Ik besluit een jaar geleden me hier verder in te verdiepen. De 5e chakra vormt de poort naar de hogere, fijnstoffelijkere chakra’s. De chakra’s waarmee je kan ontdekken wie je bent in het diepst van je wezen. Voor veel mensen gaat het leven om andere dingen dan zelfinzicht en het ontdekken van wie ze zijn in het diepst van hun wezen. Er is al zoveel dat om aandacht vraagt in de 1e 4 elementaire chakra’s. Maar ik voel een diep verlangen om los te komen van patronen, overtuigingen en sociale verplichtingen en ik weet dat ik dan door die poort van 5e chakra moet.

Het 5e chakra is een soort filter. Het is de uitdaging om alles dat niet om mijn essentie draait, los te laten. En vanaf hier loop ik het spirituele pad alleen. En in stilte. Maar mijn hoofd kwekt, mijn mond babbelt en mijn omgeving maakt lawaai. Trekt me mee in dat lawaai. Hoezo stilte, hoezo alleen? Wat nou leegte? En wat wil ik nu helemaal met die stilte? Stil zijn? Mijn gedachten stilleggen? Rust dus eigenlijk? Ik merk dat ik er onrustig van wordt. Wat is nu toch die stilte en wat heb ik er een hoop gedachten voor nodig om de stilte te doorgronden. Ik maak er ondertussen een heel concept van. Terwijl het toch ergens stond dat het ging om voorbij de gedachten de stilte te vinden.

Ik raak er gefrustreerd van… Gespannen. Ik vind stilte spannend, en irritant. Vraag mezelf veel af, ben ik nu echt stil, of sta ik gewoon stil. Moet ik niet iets doen om vooruit te komen, waar doe ik het ook alweer voor? Er zit regelmatig een ruis van irritatie op mijn zoektocht. Wat is dat toch?

Thuisraken in stilte spiegelt 2echakra, die van hechten, verzamelen en verbinden. Om daar los van te komen, is stilte nodig. Stilte die leidt tot loslaten, tot het laten ontstaan van leegte. En als ik mijn angst van er niet bij horen, van niet genoeg zijn en niet genoeg doen, niet doorgrond, zal het me regelmatig naar de keel blijven grijpen… Ik moet 2e chakra doorgronden om tot het bewustzijn van 5e chakra te komen.

3 eenheid ‘stilte leegte en akasha’

Op 5e chakra niveau ontstaat er dus een verlangen om los te komen van gehechtheden, van sociale verplichtingen en van patronen. Het verlangen om ruimte in te bouwen voor je spirituele pad. Wat een kosmische grap. Ik vul dat soort verlangens in met mooie bijeenkomsten over spiritualiteit, ik lees boeken zoals ‘outwitting the devil’ ‘human design’ en ‘ontmoet jezelf’. Ik vul mijn leven met mooie verbindingen met mensen die ook spirituele verdieping zoeken en vul zo de leegte op.

Ik vul mijn leegte, en ik mis de ruimte.

Het verlangen naar stilte groeit en groeit. En dus blijf ik steeds meer thuis, zeg meer af, zie minder mensen. Stil zijn bij mensen, dat lukt me niet goed. Ik ben dus meer alleen, ik ben veel stil als ik alleen ben, zoekend naar de leegte. Ik heb het voornemen dat nog meer te doen. Ik heb in het afgelopen jaar mensen, vriendschappen, verwachtingen en patronen losgelaten. Het duurde lang, sommigen van jullie hebben mijn vorige verhaal over mijn frustratie gehoord, maar inmiddels voel ik er vrede bij. Voor mij gaat het nu om werkelijk loslaten van wat ik van mezelf verwacht te moeten doen, om wat anderen van me verwachten. Ik wil overtuigingen loslaten dat ik niet genoeg ben als ik niet genoeg doe, erop vertrouwen dat ik ok ben als ik helemaal niets doe.

Ik geloof werkelijk dat als het helemaal stil wordt, en ik van mijn plichtgevoel afkom, mijn grotere zelf het gaat overnemen. Dat ik dan de stap om te worden wie ik allang ben onder dat kletsende stemmetje, als vanzelf ga zetten. Als ik ontdek, via stilte, in de leegte, wie ik in essentie ben, geloof ik echt dat de rest vanzelf gaat. Mijn vertrouwen dat dit moment komt, is als ik alleen ben, groot, maar wankelt in de lawaaierige praktijk regelmatig, wordt door ruis naar de achtergrond verdreven. Ik hoop dat ik wakker genoeg blijf in de stilte om mijn mind in mijn buik te laten zakken, de reis door de poort te maken en aan de andere kant mijn werkelijke zelf te ontmoeten. En wie weet wat er uit die leegte ontstaat…

Genoeg gezegd. Terug naar de stilte.

 

designed by teslathemes